İspanya’da 23 Temmuz’da yapılan erken genel seçimlerin ardından olası bir sol koalisyon hükümeti kurulması için Katalan siyasi partilerin şart koştuğu af tartışmalarıyla Katalonya sorunu yeniden ülkenin ana gündemine oturdu.
Seçimlerden birinci parti olarak çıkan ancak hükümeti kuracak çoğunluğun gerisinde kalan sağ görüşlü Halk Partisi (PP), olası bir sol koalisyon hükümetinin kurulmasına dışarıdan desteği gerekli olan ayrılıkçı Katalan siyasi partilerin af talebine karşı Madrid’de gösteri düzenledi.
Madrid kent merkezinde organize edilen gösteriye ellerinde İspanyol bayrağı ile katılan binlerce PP sempatizanı, “İspanyolların eşitliği için Katalanlara affa hayır” çağrısında bulundu.
Gösteride konuşan eski başbakanlardan Jose Maria Aznar ve Mariano Rajoy da “İspanya’nın birliğine, anayasasına, yasalarına ve kurumlarına saygı duyulması için hangi görüşte olursa olsun tüm İspanyolları, af girişimine karşı sesini yükseltmeye ve tepki göstermeye” çağırdı.
İspanya Kralı 6. Felipe tarafından hükümeti kurmakla görevlendirilen ve 26-27 Eylül’de meclisten güvenoyu isteyecek PP lideri Alberto Nunez Feijoo, ayrılıkçı Katalan siyasetçilere af kapısını açan Başbakan ve Sosyalist İşçi Partisi lideri Pedro Sanchez’i “ülkenin birliğini tehdit etmek, İspanyolların onurunu çiğnemek, anayasaya karşı gelmek ve seçim vaatlerini yerine getirmeyerek yolsuzluk yapmakla” suçladı.
PP, Katalonya sorununa karşı benzer görüşleri olmasına rağmen aşırı sağcı Vox partisiyle yan yana gözükmemek için gösteriyi sadece kendi sempatizanlarıyla sınırlı tuttu.
Diğer yandan Başbakan Sanchez ise bugünü Katalonya’da geçirdi.
Katalonya Sosyalist Partisinin (PSC) Barselona’daki bir etkinliğine katılan Sanchez, hafta içinde yaptığı açıklamada “Katalonya’daki normalleşme sürecine sadık kalacağım.” diyerek, af talebine yeşil ışık yakmıştı.
Katalonya sorunu ve İspanya siyaseti
Katalonya’da 1 Ekim 2017’de yapılan bağımsızlık referandumu ve ardından Katalonya özerk parlamentosunda alınan ve açıklanması ertelenen tek taraflı bağımsızlık kararı sonrasında dönemin Katalan siyasetçilerinden 12’si yargılanıp ceza almış, eski Katalonya Özerk Hükümet Başkanı Carles Puigdemont ve 5 eski hükümet üyesi de İspanyol yargısından kaçarak yurt dışına gitmişti.
İspanya demokrasi tarihinde ilk koalisyon hükümetini, aşırı solcu Unidas Podemos ile Ocak 2020’de kuran PSOE lideri ve Başbakan Sanchez, 23 Temmuz’daki seçimleri kaybetse de ayrılıkçı Katalan ve Bask partilerin desteğiyle bu koalisyonu, yeni kurulan sol görüşlü Sumar partisiyle tekrar kurmak istiyor.
Meclis aritmetiğine göre geçtiğimiz dönemde ayrılıkçı partilerin çekimser kalmalarıyla hükümeti kurabilen Sanchez, bu kez Bask ve Katalan siyasi partilerin “evet” oyuna ihtiyacı olduğu için gelen talepleri kabul etmek zorunda kalabilir.
Ayrılıkçı Katalan siyasi partilerin, ülkedeki resmi ortak dillerin (Baskça, Katalanca, Galiçyaca ve Valensiyaca) mecliste kullanımının sağlanmasıyla ilgili şartını kabul eden ve meclisten geçiren Sanchez, şimdi de bağımsızlık referandumu sürecinde ceza alan ya da haklarında yasal süreç devam eden ayrılıkçı Katalan siyasetçilerin affıyla ilgili talebe olumlu yaklaşıyor.
Aşırı sağcı Vox partisi ile birer milletvekilleri olan Navarra Halk Birliği ve Kanarya Koalisyonu partilerinin dışarından desteğiyle azınlık hükümeti kurmak isteyen PP lideri Feijoo, 172 milletvekilinin oyunu garanti ederken, meclis çoğunluğu olan 176’nın gerisinde kalıyor.
Feijoo’nun 26-27 Eylül’de mecliste yapılacak oylamada güvenoyu alamaması ve Kral 6. Felipe’nin bir kez daha siyasi parti liderleriyle görüşerek hükümeti kurma görevini bu kez Sanchez’e vermesi bekleniyor.
Senato’da çoğunluk PP’nin elinde bulunuyor.
İspanya’da 27 Kasım’a kadar yeni bir hükümet kurulamazsa İspanyollar büyük olasılıkla 14 Ocak’ta bir kez daha sandığa gidecek.
23 Temmuz seçimleri sonrasında meclisin dağılımı şöyle olmuştu:
PP 137, PSOE 121, Vox 33, Sumar 31, Katalonya’da faaliyet gösteren partilerden Katalonya Cumhuriyetçi Solu (ERC) 7, Katalonya için Birlik (JxCAT) 7, Bask bölgesinde faaliyet gösteren EH Bildu 6, Bask Milliyetçi Partisi (PNV) 5, diğerleri 3.
